چرا آرپیجی۷ همچنان محبوب است؟
به گزارش سردبیر پرس، به نقل از فارس، از منظر مهندسی و طراحی صنعتی، آرپیجی۷ یک نمونه موفق در سادگی به شمار میرود. برخلاف سیستمهای ضد زره مدرن مانند جاولین که مملو از حسگرهای فروسرخ، ژیروسکوپهای پیچیده و بردهای الکترونیکی حساس هستند، آرپیجی-۷ اساساً یک لوله فولادی با یک سیستم شلیک مکانیکی بسیار ابتدایی است. این […]
به گزارش سردبیر پرس، به نقل از فارس، از منظر مهندسی و طراحی صنعتی، آرپیجی۷ یک نمونه موفق در سادگی به شمار میرود. برخلاف سیستمهای ضد زره مدرن مانند جاولین که مملو از حسگرهای فروسرخ، ژیروسکوپهای پیچیده و بردهای الکترونیکی حساس هستند، آرپیجی-۷ اساساً یک لوله فولادی با یک سیستم شلیک مکانیکی بسیار ابتدایی است. این فقدان قطعات الکترونیکی و پیچیدگیهای متحرک، نقطه قوت اصلی آن در میدان نبرد محسوب میشود.
در محیطهای خشن که گرد و غبار، گل و لای، رطوبت شدید و نوسانات دمایی میتواند پیشرفتهترین سیستمهای کامپیوتری را از کار بیندازد، ساختار مکانیکی این پرتابگر بدون کوچکترین افت عملکردی به کار خود ادامه میدهد.
راحتی تعمیر و نگهداری این سلاح به حدی است که یک سرباز میتواند در شرایط میدانی و بدون نیاز به هیچ ابزار تخصصی یا کیتهای تعمیراتی پیشرفته، آن را عیبیابی و پاکسازی کند. این سطح از پایداری مکانیکی، هزینه نگهداری در چرخه حیات محصول را به شدت کاهش داده است.
از دیدگاه اقتصاد نظامی، آرپیجی-۷ یک پدیده بینظیر است. راحتی خرید و معامله این سلاح در بازارهای جهانی، ریشه در طراحی متناسب با سیاست های بلوک شرق دارد.
سیاست شوروی صادرات تکنولوژی به کشورهای همسو بود و به دلیل ضعف زیرساختی این کشورها تا حد امکان طراحی ساده برای محصولات انتخاب میشد. لایسنس تولید این پرتابگر در طول دههها در اختیار کشورهای متعددی قرار گرفت و همین امر باعث شد تا انحصار تولید آن شکسته شود. امروزه کشورهای متعددی نسخههای بومی خود را با متریالهای مختلف تولید میکنند.
این تولید غیرمتمرکز، منجر به تولید انبوه و شکلگیری یک زنجیره تامین جهانی برای مهمات آن شده است. تنوع بینظیر کلاهکها(از مهمات به شدت انفجاری ضد تانک گرفته تا راکتهای ترکشزا برای درگیری با پیادهنظام و کلاهکهای ترموباریک) برای انهدام سازهها، این پلتفرم را از یک سلاح صرفاً ضد تانک، به یک توپخانه جیبی همهکاره تبدیل کرده است. در دسترس بودن و قیمت بسیار پایین این مهمات در مقایسه با موشکهای چند ده هزار دلاری، به فرماندهان اجازه میدهد تا بدون نگرانی از هزینههای لجستیکی، حجم آتش بالایی را تامین کنند.
طراحی اولیه آرپیجی-۷ ثابت میکند که در دنیای توسعه فناوریهای نظامی، همیشه نیازی به پیچیدگی نرمافزاری نیست. این پرتابگر با تکیه بر اصول پایهای فیزیک، دوام متریال و درک درست از نیازهای لجستیکی اپراتور انسانی، توانسته است جایگاه خود را به عنوان یک راهکار مقرونبهصرفه، سازگار و به شدت کشنده حفظ کند.
تا زمانی که پیادهنظام نیاز به پشتیبانی آتش ارزان، سریع و در دسترس داشته باشد، ترکیب لوله فولادی ساده و کلاهکهای پیشرفته، همچنان در خطوط مقدم تکنولوژی نظامی حضور خواهد داشت.
۵۸۵۸

ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰