«فصل انگور»؛ قصه عشقی که در روزهای ترس از کرونا شکل گرفت

به گزارش خبرگزاری سردبیر پرس به نقل از مهر، ابراهیم حصاری کارگردان و تهیه کننده مستند «فصل انگور» درباره موضوع این فیلم توضیح داد: این مستند در دوره کرونا ساخته شده است؛ زمانی که بیماری شدت گرفته بود و ترس بسیار زیادی در جامعه وجود داشت. متأسفانه مادر من هم درگیر بیماری شد. من با مشکلات فراوان خودم را به نیشابور رساندم و مادر را با اصرار پدر از بیمارستان به منزل بردیم. مادر چون بیماری زمینه ای داشت (مانند عمل قلب و بیماری قند)، شرایط بسیار سختی را می‌گذراند و این تصمیم به دلیل شرایط روحی مادر در بیمارستان گرفته شد.

روایت عشقی نادر در روزهای ترس و اضطراب
وی ادامه داد: پس از انتفال مادر از بیمارستان به خانه، پدرم مراقبت از وی را بر عهده گرفت. از طرفی، یک رابطه عمیق بین پدر و مادر من وجود دارد که جدا شدن آنها از یکدیگر، خود باعث یک افت عاطفی عجیب می‌شود مخصوصاً در بحبوحه بیماری این وابستگی شدیدتر هم می‌شود. پدرم در آن دوره حدودا بیست روزه، مادر را همراهی کرد و خوشبختانه این تصمیم نتیجه داد و مادر بهبود پیدا کرد.
کارگردان مستند «فصل انگور» عنوان کرد: در آن زمان که همه از ترس بیماری از یکدیگر فراری بودند، برای من بسیار جالب بود که پدرم با اشتیاق اصرار داشت حتماً خودش از مادر پرستاری و مراقبت کند. در حقیقت، در اوج ترس و دوری آدم‌ها از یکدیگر پدر با رغبت می‌خواست این کار را انجام دهد. از طرفی چون دوربین همیشه همراه من است و به دنبال بهانه های کوچک برای فیلمبرداری هستم، وقتی خیالم راحت شد که مادر در خانه تحت مراقبت پدر قرار دارد، تصمیم گرفتم از این خانه نشینی اجباری برای ثبت این اتفاق استفاده کنم. ابتدا تصمیمی برای ساخت این فیلم نداشتم، اما مدتها بود دغدغه ساخت فیلمی از پدر و مادر و قصه های ساده روزانه آنها را گوشه ذهن داشتم؛ دغدغه‌ای که شاید بسیاری از فیلمسازان داشته باشند. به هر حال شروع کردم به تصویر گرفتن و وقتی کار تمام شد، آن را به چند نفر از دوستان فیلمسازم نشان دادم که بسیار استقبال کردند. به دلیل همین تردید، کار با کمی تأخیر مراحل پس تولید را گذراند و پخش بین‌الملل آن توسط یکی از دوستان آغاز شد. این فیلم تقریباً حضور بین المللی موفقی داشته است؛ گویی دنیا تشنه این نوع ارتباط است، ارتباط عاشقانه آدم‌ها که امروزه به محاق رفته و آن را کم می‌بینیم، روابطی که خالصانه، با ایثار و بی منت باشد. دلیل آن شاید گسترش روابط سطحی امروزی و افزایش جدایی‌هاست که اشتیاق به دیدن این قصه های نادر را بیشتر کرده است.
صداقت می‌تواند به زبان جهانی تبدیل شود
حصاری درباره اهمیت شناخت و تجربه در ساخت فیلم بیان کرد: اگر موفقیتی به دست آمده، به واسطه این است که سوژه کار را از بستری انتخاب کردم که سال‌ها با آن زیست داشتم و بخشی از زندگی من بود. به نظرم یکی از مشکلاتی که در فیلمسازی به آن دچاریم (و خود من هم در یک فیلم داستانی مرتکب آن شده‌ام) این است که جهان مشترکی با قصه و سوژه نداریم، می‌خواهیم درباره موضوعی فیلم بسازیم که تجربه زیست آن را نداریم؛ صرفاً قصه ای جذاب یافتیم و تصمیم به ساخت گرفتیم. شناخت اتمسفر و فضای قصه و آدم‌هایش، یکی از بزرگ‌ترین دلایلی است که باعث می‌شود اثر در برقراری ارتباط با مخاطب موفق باشد.
وی افزود: وقتی انسان در بیان خود، صادق باشد، صداقت تبدیل به زبان جهانی می‌شود. وقتی ما درباره عشق صحبت می‌کنیم، عشق خود یک زبان جهانی است که مسلما مخاطب فارغ از جغرافیا با آن ارتباط بهتری برقرار می‌کند. اولویت این است که ابتدا با خود و بعد با سوژه صادق باشیم در این صورت، آن قصه ناخودآگاه مسیر خود را خواهد یافت.

مستند هنوز از نگاه مسئولان جدی گرفته نمی‌شود
این کارگردان درباره وضعیت اکران این مستند اظهار کرد: بسیار مشتاقم که فیلم بیشتر دیده شود. جشنواره فضای رقابتی و جذابی دارد و جایزه گرفتن شیرین است، اما وقتی از آن فارغ می‌شوید از خودتان می‌پرسید «خب که چی؟» من اثری تولید کرده‌ام که باید با قشری از مردم ارتباط بگیرد و دیده شود. وقتی این فضا و امکان در کشور خودت فراهم نیست، باعث دلسردی می‌شود. در سال‌های اخیر، پلتفرم‌ها و برخی شبکه‌ها این خلأ را تا حدی پوشش داده‌اند، اما بچه‌های مستندساز هنوز این مشکل را دارند. مستند به عنوان یک گونه سینمایی جذاب، هنوز نه از نگاه مسئولان و نه از نگاه مخاطب جدی گرفته نشده است. من دوست دارم فیلم در جایی نمایش داده شود که مخاطب وسیع‌تری آن را ببیند، اما اینکه کجا، جوابی برای آن ندارم.
حصاری در پایان گفت: مرحله دیده شدن اثر، نیازمند یک اراده حاکمیتی است. همان‌طور که گروه «هنر و تجربه» زمانی به خوبی پیش می‌رفت و تجربه موفقی بود، برای سینمای مستند نیز باید سالن‌ها و فضاهایی وجود داشته باشد تا فیلمساز بتواند اثر خود را بدون خواهش و تمنا برای مخاطب مشتاق ارائه دهد. کاش پلتفرم‌ها نیز بروکراسی خود را سهل‌تر کنند. متأسفانه نام‌ها در پلتفرم‌ها بسیار تعیین کننده و تأثیرگذار هستند. یعنی اگر فیلم خوبی داشته باشید اما شناخته شده نباشید، حتی اگر بخواهید بدون چشم‌داشت فیلم را ارائه بدهید، کار بسیار سختی پیش رو دارید.
۵۹۲۴۳