مهدی زارعی چمه ـ مدیرمسئول روزنامه پویان غرب کرمانشاه؛ پایتخت غرب کشور، در سکوت مسئولانش آب میرود.
نمایندگان ایلام برای منافع استانشان میجنگند؛ اما هشت نماینده کرمانشاه، دو کرسی در هیئترئیسه و یک معاون رئیسجمهور چه کردهاند؟ پویان غرب گزارش میدهد: کرمانشاه با جمعیتی بیش از سه برابر ایلام، هشت نماینده مجلس، سابقه تاریخی مرکزیت غرب کشور و جایگاهی دیرینه در صنعت نفت، چرا باید شاهد انتقال تدریجی ظرفیتهای مدیریتی و سازمانی […]
نمایندگان ایلام برای منافع استانشان میجنگند؛ اما هشت نماینده کرمانشاه، دو کرسی در هیئترئیسه و یک معاون رئیسجمهور چه کردهاند؟
پویان غرب گزارش میدهد:
کرمانشاه با جمعیتی بیش از سه برابر ایلام، هشت نماینده مجلس، سابقه تاریخی مرکزیت غرب کشور و جایگاهی دیرینه در صنعت نفت، چرا باید شاهد انتقال تدریجی ظرفیتهای مدیریتی و سازمانی نفت و گاز غرب به استان همسایه باشد؟
ایلام میجنگد؛ کرمانشاه تماشا میکند.
ایلام با سه نماینده، سالهاست برای افزایش سهم مدیریتی و سازمانی خود در حوزه نفت و گاز تلاش میکند و ظاهراً در این مسیر از چانهزنی و پیگیری دست نمیکشد. اما در کرمانشاه چه خبر است؟
هشت نماینده داریم، دو نماینده در هیئترئیسه مجلس داریم، استاندار داریم، مدیران ارشد داریم و حتی معاون اجرایی رئیسجمهور از فرزندان کرمانشاه است؛ پس چرا در دفاع از جایگاه تاریخی و اقتصادی استان، چنین ضعف و انفعالی مشاهده میشود؟
آقایان نماینده! هیئترئیسه مجلس جایگاه مسئولیت و اثرگذاری است، نه عنوان تشریفاتی! مردم حق دارند بدانند حاصل این همه جایگاه و موقعیت سیاسی برای دفاع از منافع کرمانشاه چه بوده است.
خطاب ما به وزارت نفت نیز صریح است: چرا باید مرکزیت و ظرفیتهای سازمانی نفت و گاز غرب که در کرمانشاه مستقر است، بهتدریج تضعیف شود؟ ایلام حق توسعه و برخورداری از امکانات نفت و گاز را دارد، اما توسعه یک استان نباید به بهای تضعیف جایگاه استان دیگر تمام شود.
آقای قائمپناه، معاون اجرایی رئیسجمهور! شما که فرزند کرمانشاه هستید، آیا از این مطالبه و نگرانی مردم زادگاهتان اطلاع دارید؟ آیا صدای اعتراض مردم و رسانههای کرمانشاه به دولت و وزارت نفت رسیده است؟ انتظار میرود این موضوع را در بالاترین سطوح اجرایی کشور پیگیری کنید.
اما استاندار کرمانشاه و مدیران ارشد استان نیز باید پاسخگو باشند. چرا در برابر پیگیریهای چندینساله مسئولان ایلام، مطالبهای هماهنگ و قدرتمند از سوی مدیریت استان شکل نگرفته است؟ چرا نتیجه مکاتبات، مذاکرات و اعتراضهای رسمی به اطلاع مردم نمیرسد؟
و تأسفبارتر از همه، سکوت بخش قابلتوجهی از رسانههای استان است؛ رسانههایی که باید صدای مردم باشند، نه تماشاگر جابهجایی ظرفیتهای اقتصادی و مدیریتی استان.
کرمانشاه استان پنجم تاریخی کشور است؛ استانی با سابقه و جایگاه منطقهای که نباید بهتدریج از مرکزیتهای مدیریتی خود محروم شود.
سؤال روشن است: نمایندگان ایلام برای منافع استانشان تلاش میکنند؛ چرا نمایندگان کرمانشاه در دفاع از حقوق استان چنین کارنامهای دارند؟ چرا استاندار و مدیران ارشد به یک مطالبه عمومی پاسخ روشن نمیدهند؟
وزارت نفت باید درباره انتقال پستهای سازمانی، جایگاه مدیریتی و آینده مرکزیت نفت و گاز غرب شفافسازی کند.
کرمانشاه نه امتیاز خارج از قانون میخواهد و نه مانع توسعه ایلام است؛ کرمانشاه اجازه نمیدهد حق و جایگاه تاریخیاش بدون پاسخگویی تضعیف شود.
هشت نماینده، استاندار، مدیران ارشد، دو کرسی در هیئترئیسه و یک معاون اجرایی رئیسجمهور؛ پس این همه ظرفیت سیاسی و مدیریتی کجاست؟
کرمانشاه کمبود مسئول ندارد؛ کمبود پاسخگویی و مطالبهگری دارد.
آقایان! مردم منتظر توضیح نیستند؛ منتظر اقدام و نتیجهاند. زمان سکوت و تعارف تمام شده است.
✍️

ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰