این جانوران برای بقای خود زمان خریدند!

تینا مزدکی_در شبیه‌سازی‌های کامپیوتری، جمعیتی از جانداران بارها با تغییرات محیطی مواجه شدند که در آن، یک ویژگی فیزیکی خاص دیگر با شرایط جدید همخوانی نداشت. افزایش انعطاف‌پذیری رفتاری به طور مداوم نیاز به سازگاری فیزیکی سریع را کاهش می‌دهد. با افزایش انعطاف‌پذیری، افراد مدت زمان بیشتری در برابر عدم تطابق‌های محیطی زنده ماندند و این امر به جمعیت‌ها اجازه داد تا بدون تغییرات ساختاری فوری، به بقای خود ادامه دهند.
رفتار حیوانات و تغییرات اقلیمی
هنگامی که دما بالا می‌رود، رفتار جانوران می‌تواند پیش از تغییرات بدنی وارد عمل شود؛ همان‌طور که «قزل‌آلای دریاچه‌ای» با رفتن به اعماق بیشتر و انتخاب طعمه‌های کوچک‌تر خود را با شرایط وفق می‌دهد. دانشمندان این توانایی را «انعطاف‌پذیری رفتاری» می‌نامند؛ یعنی قدرت تنظیم سریع اقدامات زمانی که شرایط محیطی نامطلوب می‌شود. با مدل‌سازی ظرفیت منعطف بودن، به جای بررسی پاسخ‌های رفتاری واقعیِ حیوانات مختلف، این مدل کمک می‌کند بتوان پیش‌بینی کرد که حیوانات چگونه و با چه سرعتی با تغییرات اقلیمی سازگار می‌شوند.
زمانی که حیوانات رفتار خود را برای بقا در برابر چالش‌های فوری تنظیم می‌کنند، در واقع در حال شکل دادن به آینده خود هستند. این محافظت‌های کوتاه‌مدت به حفظ طیف وسیع‌تری از ویژگی‌های موروثی در یک جمعیت کمک کرده و تنوع ژنتیکی را که به نوعی سوختِ تکامل در تغییرات بعدی محیط است، ذخیره می‌کنند. در شبیه‌سازی‌ها، از آنجا که حیوانات منعطف گزینه‌های ژنتیکی بیشتری را حفظ کردند، شوک‌های محیطی بعدی دیگر تنها یک آزمون ساده برای سنجش سرعت تکامل فیزیکی آن‌ها نبود.

زمانی که به سازگاری فیزیکی نیازی نیست
در کوتاه‌مدت، این تنوعِ ذخیره‌شده یک الگوی ساده را تأیید کرد: انعطاف‌پذیریِ قوی، فشار برای بازطراحی فیزیکی بدن را تضعیف می‌کند. تکامل بدن در دودمان‌های منعطف به این دلیل کُند است که به آن نیازی نیست. در واقع رفتار، مشکلات عدم تطابق با محیط را کم‌تر کرده و به حیوانات اجازه می‌دهد در شرایطی زنده بمانند که بستگان کمتر منعطفِ آن‌ها را از پای درمی‌آورد. به همین دلیل است که تغییرات ظاهری کُند می‌تواند جمعیتی را پنهان کند که در واقع بهتر از حد انتظار با شرایط کنار آمده است.
ادامه این مطلب را در «حیواناتی که برای بقای خود «زمان» خریدند!»، بخوانید.
۳۲۳