سنگر پروتئین شهر، بی‌وقفه فعال است

به گزارش گروه اقتصاد پایگاه خبری تحلیلی «سردبیر پرس»؛ در میان شرکت‌هایی که جریان «جنگ ۴۰روزه رمضان» آنها را هدف گرفت، گردانندگان صنایع پروتئینی تهران و از جمله مجموعه پویا پروتئین در شهریار، از نخستین روز‌ها اعلام کردند که تولید را حتی یک روز هم متوقف نکرده‌اند. کارشناسان این پایداری را نه یک اتفاق، که نتیجه سال‌ها سرمایه‌گذاری و مدیریت ریسک در امنیت غذایی می‌دانند.
وقتی نخستین موج حملات اسفند ۱۴۰۴ به زیرساخت‌های انرژی و سوخت تهران رسید، دغدغه اصلی مسئولان و مردم یک چیز بود: آیا سفره شب عید و ماه رمضان پر می‌ماند؟ پاسخ را فعالان صنایع غذایی دادند.
در گزارش‌های آن دوره، مدیران زنجیره تأمین پروتئین صریح اعلام کردند که «تولید و تأمین پروتئین حتی یک روز هم متوقف نشد». کشتارگاه‌ها، کارخانه‌های بسته‌بندی گوشت و مرغ و شرکت‌های بزرگ فرآورده‌های گوشتی، با وجود قطعی انرژی و آسیب به برخی زیرساخت‌ها، برای تأمین بازار شب عید و ماه رمضان به کار ادامه دادند.
یکی از این مجموعه‌های فعال، شرکت پویا پروتئین در شهرستان شهریار تهران است؛ مجموعه‌ای که از سال ۱۳۷۶ در زمینه تولید و بسته‌بندی گوشت قرمز و مرغ فعالیت می‌کند و به‌گفته مسئولانش، با سیستم تولید ۲۴ ساعته و ناوگان توزیع اختصاصی، تلاش کرد در روز‌های حساس جنگ، زنجیره تأمین را پرشده نگه دارد. در کنار آن، صنایع گوشتی دیگری در تهران و شهرک‌های صنعتی اطراف، نسبت به حفظ ظرفیت تولید در ایام رمضان مأموریت یافتند تا از بروز کمبود جلوگیری کنند. مسئولان کشور نیز این رویکرد را با تشبیه به دوران دفاع مقدس ارزیابی کردند و گفتند: «صنعتگران سنگر تولید را ترک نکردند.»
نگاه کارشناسان، اما فراتر از یک شعار حماسی است
ساغرعلوی یک اقتصاددان حوزه امنیت غذایی در گفت‌و‌گو با «سردبیر پرس»، تأکید کرد: «آنچه در جنگ اهمیت دارد، موجودی انبار نیست، بلکه زنجیره تازه‌ساز تولید است. شرکتی که نیروی انسانی، ناوگان و خط تولیدش را در روز‌های بحرانی فعال نگه دارد، عملاً یک زیرساخت استراتژیک محافظت کرده است.»
 وی افزود: «توقف حتی یک شیفت تولید در چنین دوره‌ای، اثر موجی بر قیمت‌ها و امنیت غذایی چند ماه بعد دارد.»
اصغر شرفی یک کارشناس صنعت فرآورده‌های گوشتی نیز این پایداری را نتیجه ساختار صنعت دانست: «این صنعت در ۱۰۰ سال اخیر بار‌ها آزمون سختی پس داده است. مجموعه‌هایی که با ذخیره تأمین‌کننده، ژنراتور‌های پشتیبان و برنامه جایگزین حمل‌ونقل کار کرده‌اند، در بحران‌ها فرو نمی‌پاشند.»
به‌گفته وی، «نقش شرکت‌هایی مانند پویا پروتئین فقط فروش گوشت نیست؛ آنها خط اول تاب‌آوری سفره شهروندان‌اند.»
البته این مسیر بدون هزینه نبود. گزارش‌های آن دوره از خسارت به ده‌ها واحد صنعتی البرز و آسیب به برخی زیرساخت‌های تولید سخن می‌گوید و کارشناسان هشدار می‌دهند که ادامه حیات این مجموعه‌ها به بازسازی جدی زیرساخت‌های انرژی و حمایت هدفمند دولتی وابسته است.
به گفته علیرضا عبدی یک تحلیلگراقتصادی، «اگر حمایت مالی و پشتیبانی فنی از صنایع غذایی ادامه نیابد، روشن ماندن کوره‌های تولید در بحران بعدی تضمینی ندارد.»
جمع‌بندی
شرکت‌های گوشتی تهران و از جمله پویا پروتئین، در جریان جنگ ۴۰روزه رمضان، تولید را متوقف نکردند و زنجیره تأمین پروتئین را در سخت‌ترین روز‌ها پابرجا نگه داشتند. کارشناسان می‌گویند این پایداری، سرمایه‌ای گران‌بهاست که تنها در سایه‌ای از برنامه‌ریزی، ذخیره‌سازی و حمایت مستمر می‌تواند در بحران‌های آینده نیز تکرار شود؛ زیرا امنیت غذایی شهر، با روشن ماندن همین کوره‌ها رقم می‌خورد.
انتهای خبر/