رژیم مدیترانهای، بهترین رژیم غذایی برای پوست؟/ بررسی ارتباط آکنه بزرگسالان و تغذیه در مطالعات جدید
به گزارش سردبیر پرس، سالهاست که رابطه میان غذا و آکنه محل بحث است. از شکلات و لبنیات گرفته تا غذاهای شیرین و فستفود، هر بار فهرست تازهای از «غذاهای جوشزا» در شبکههای اجتماعی منتشر میشود. اما علم پزشکی تصویر پیچیدهتری ارائه میدهد. یک مطالعه جدید، اطلاعات ۲۲۸ هزار و ۷۵۷ نفر را بررسی کرده […]
به گزارش سردبیر پرس، سالهاست که رابطه میان غذا و آکنه محل بحث است. از شکلات و لبنیات گرفته تا غذاهای شیرین و فستفود، هر بار فهرست تازهای از «غذاهای جوشزا» در شبکههای اجتماعی منتشر میشود. اما علم پزشکی تصویر پیچیدهتری ارائه میدهد.
یک مطالعه جدید، اطلاعات ۲۲۸ هزار و ۷۵۷ نفر را بررسی کرده و نشان داده افرادی که امتیاز بالاتری در پیروی از رژیم مدیترانهای داشتند، احتمال کمتری برای ابتلا به آکنه فعلی داشتند. این ارتباط در زنان پررنگتر بود.
رژیم مدیترانهای چه ویژگیهایی دارد؟
این الگو بیشتر بر سبزیجات، میوهها، غلات کامل، حبوبات، چربیهای سالم و غذاهای کمفرآوریشده تکیه دارد. در این مطالعه، مصرف بیشتر برخی سبزیجات پخته و ماست نیز با احتمال کمتر آکنه همراه بود، در حالی که مصرف شیر کمچرب و دسرهای حاوی شیر با احتمال بالاتر آکنه ارتباط داشت.
در نظر داشته باشید که این پژوهش مقطعی بوده است. یعنی نمیتوان از آن نتیجه گرفت که مثلاً خوردن سبزیجات مستقیماً جوش را درمان میکند یا حذف یک ماده غذایی بهتنهایی باعث صاف شدن پوست میشود.
پس تکلیف شیرینی و فستفود چیست؟
واقعیت این است که آکنه یک بیماری چندعاملی است. هورمونها، ژنتیک، تولید چربی پوست، التهاب و عوامل محیطی همگی میتوانند نقش داشته باشند. رژیم غذایی ممکن است یکی از عوامل مؤثر باشد، اما قرار نیست جای درمان پزشکی را بگیرد. از طرف دیگر، حذفهای افراطی از رژیم غذایی هم راهحل مناسبی نیست. اینکه فرد بهدلیل چند جوش، گروههای غذایی متعددی را حذف کند میتواند در نهایت به رژیم نامتعادل منجر شود.
در نهایت، به جای اینکه دنبال یک غذای ممنوعه برای پوست باشیم، شاید بهتر باشد کیفیت کلی رژیم غذایی را نگاه کنیم. پژوهش جدید هم دقیقاً چنین احتمالی را مطرح میکند که الگوی کلی تغذیه ممکن است با سلامت پوست ارتباط داشته باشد، اما برای اثبات اینکه تغییر رژیم غذایی واقعاً آکنه را درمان میکند، هنوز به مطالعات مداخلهای بیشتری نیاز است.
منبع: pubmed
۴۷۲۳۲

ارسال دیدگاه
مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : ۰